التوحيد ( اسرار توحيد يا ترجمه كتاب توحيد ) ( فارسى )
- المؤلف: الشيخ الصدوق ( مترجم : اردكانى )
- الوفاة: 381
- القسم: مصادر العقائد عند الشيعة
- الناشر: انتشارات اسلاميه - تهران
فهرس الكتاب
- [ مقدمه مترجم ]
- « باب اول » در بيان ثواب موحدان و عارفان
- باب دويم در بيان توحيد و نفى تشبيه و مراد از نفى تشبيه متصف نبودن آن جناب است بصفات ممكنات و عدم اشتراك با ايشان در حقيقت صفات
- « باب سيم » در بيان معنى واحد و توحيد و موحد
- « باب چهارم » در تفسير سورهء توحيد يعنى سورهء قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
- باب پنجم در بيان معنى توحيد و عدل
- باب ششم در بيان آنكه خداى عز و جل جسم و صورت هيچ يك نيست .
- « باب هفتم » در بيان اينكه خداى تبارك و تعالى چيزيست
- « باب هشتم » در ذكر آنچه در باب ديدن خداوند وارد شده
- « باب نهم » در بيان قدرت خدا و قدرت بمعنى توانائى است
- « باب دهم » در بيان علم خدا و علم در لغت بمعنى دانستن است
- « باب يازدهم » در بيان صفات ذات و صفات افعال
- « باب دوازدهم » در تفسير قول خداى عز و جل كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ
- « باب سيزدهم » در تفسير قول خداى عز و جل يا إِبْلِيسُ ما مَنَعَكَ أَنْ تَسْجُدَ لِما خَلَقْتُ بِيَدَيَّ
- « باب چهاردهم » در تفسير قول خداى عز و جل يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ ساقٍ وَ يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ
- « باب پانزدهم » در معنى قول خداى تبارك و تعالى اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
- « باب شانزدهم » در تفسير قول خداى عز و جل نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ
- « باب هفدهم » در تفسير قول خداى تعالى وَ الْأَرْضُ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ
- « باب هجدهم » در تفسير قول خداى عز و جل كَلَّا إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ
- « باب نوزدهم » در تفسير قول خداى عز و جل وَ جاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا
- باب « بيستم » در تفسير قول خداى عز و جل هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ يَأْتِيَهُمُ اللَّهُ فِي ظُلَلٍ مِنَ الْغَمامِ وَ الْمَلائِكَةُ
- « باب بيست و يكم » در تفسير قول خداى عز و جل سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ
- « باب بيست دوم » در معنى جنب خداى عز و جل و جنب در لغت بمعنى پهلو و امير است و مراد از آن در آخر اين باب مىآيد .
- « باب بيست و سيم » در معنى حجزه
- « باب بيست و چهارم » در بيان معنى چشم و گوش و زبان خدا
- « باب بيست و پنجم » در معنى قول خداى عز و جل وَ قالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَ لُعِنُوا بِما قالُوا بَلْ يَداهُ مَبْسُوطَتانِ
- « باب بيست و ششم » در بيان معنى خوشنودى خداى عز و جل و خشم او
- « باب بيست و هفتم » در معنى قول خداى عز و جل وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي
- « باب بيست و هشتم » در بيان نفى مكان و زمان و سكون و حركت و فرود آمدن و بالا رفتن و منتقل شدن از خدا
- « باب بيست و نهم » در بيان نامهاى خداى تبارك و تعالى و فرق ميانهء معانى آنها و معانى نامهاى آفريدگان
- « باب سىام » در بيان اينكه قرآن چه چيز است
- « باب سى و يكم » در ذكر معنى ( بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
- « باب سى و دويم » در تفسير حروف معجم
- « باب سى و سيم » در تفسير و بيان حروف
- « باب سى و چهارم » در تفسير و بيان حروف اذان و اقامه .
- « باب سى و پنجم » در تفسير و بيان هدى و ضلالت توفيق و خذلان از خداى تبارك و تعالى
- « باب سى و ششم » در رد بر ثنويه و زنادقه
- « باب سى و هفتم » در رد بر نسطوريه از فرق نصارى
- « باب سى و هشتم » در ذكر عظمت و بزرگى خداى عز و جل
- « باب سى و نهم در لطف و لطافت خداى تبارك و تعالى
- « باب چهلم » در بيان كمتر چيزى كه در شناختن توحيد مجزى است
- « باب چهل و يكم » در بيان آنكه خداى عز و جل شناخته نميشود مگر به خودش .
- « باب چهل و دويم » در اثبات حدوث عالم
- باب چهل و سيم در بيان معنى سبحان اللَّه
- « باب چهل و چهارم » در بيان معنى اللَّه اكبر
- « باب چهل و پنجم » در بيان معنى اول و آخر
- « باب چهل و ششم » در بيان معنى قول خداى عز و جل الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى
- « باب چهل و هفتم » در بيان معنى قول خداى عز و جل
- « باب چهل و هشتم » در بيان عرش و صفات آن
- « باب چهل و نهم » در بيان آنكه عرش ارباعا آفريده شده كه هر ربعى بنحويست و ارباع جمع ربع بضم راء و باء و سكون آنست يعنى چهار يك
- « باب پنجاهم » در بيان معنى قول خداى عز و جل وسع كرسيه السموات و الارض
- باب پنجاه و يكم در بيان فطرت خداى عز و جل خلائق را بر توحيد
- « باب پنجاه و دويم » بر بيان بداء و بداء بر وزن سلام بمعنى ظاهر شدن چيزيست كه بيش از آن پوشيده و پنهان باشد و آن بر خدا روا نيست
- ( باب پنجاه و سيم ) در بيان مشيت و اراده خدا و هر دو بمعنى خواستن است
- « باب پنجاه و چهارم » در بيان استطاعت كه بمعنى توانائى است و بيان بطلان آن در حق بندگان و اثبات آن در بارهء ايشان باعتماد اختلاف معنى
- « باب پنجاه و پنجم » در بيان ابتلاء و اختيار كه بمعنى آزمودن باشد
- « باب پنجاه و ششم » در بيان سعادت و شقاوت كه بمعنى نيك بختى و بدبختى است
- « باب پنجاه و هفتم » در نفى جبر و تفويض
- باب پنجاه و هشتم در بيان قضاء و قدر و فتنه يعنى آزمايش و روزىها و نرخها و قدرت‌هاى معين
- باب پنجاه و نهم در ذكر اطفال و عدل خداى عز و جل در باب ايشان :
- « باب شصتم » در بيان اينكه خداى تبارك و تعالى با بندگان خود نميكند مگر آنچه را كه از براى ايشان اصلح باشد
- « باب شصت و يكم » در بيان امر و نهى و وعد و وعيد
- باب شصت و دويم در تعريف و بيان و حجت و هدايت :
- « باب شصت و سيم » در ذكر مجلس حضرت امام رضا ( ع ) با اهل
- باب شصت و چهارم در ذكر مجلس امام رضا ( ع ) با سليمان مروزى متكلم خراسان در نزد مأمون در باب توحيد
- « باب شصت و پنجم » در بيان نهى از كلام و جدال و مراء
- فهرست ابواب الكتاب