عرفان الحق ( فارسى )
- المؤلف: محمد حسن بن محمد باقر صفى عليشاه
- الوفاة: 1316
- القسم: الأخلاق والعرفان
- الناشر: صفى عليشاه - تهران
فهرس الكتاب
- [ مقدمه سيد عبد الله انتظام ]
- هو حضرت حاج ميرزا حسن صفىعليشاه قدس سره
- [ مقدمه كتاب ]
- [ بدان كه ذات حق صرف هستى است و هستى به حقيقت يكى است . ]
- لمؤلفه [ فهم اين نى كار عقل دانى است . . . ]
- شعر [ قطره بگريست كه از بحر سوائيم همه . . . ]
- لمؤلفه [ آنكه هست او مثبت ذات وى است . . . ]
- لمؤلفه [ عارفى كآنچه گفت بر حق گفت . . . ]
- اما قدرت
- اما شريعت
- اما طريقت
- بجز حق كيست تا گويد أنا الحق ؟
- لمؤلفه [ زين ناحيه مردان قلندر رفتند ]
- لمؤلفه [ گر تو فهمى اين بيان را دور نيست . . . ]
- تحقيق عميق - بدانكه انسان به صورت عالم صغير و بمعنى عالم كبير است
- مصرع لمؤلفه [ سرورى بايد كه سوداى دو كون از سر نهد ]
- مصرع [ صورتى در زير دارد هرچه در بالاستى ]
- اما معرفت
- مصرع [ دنيا و آخرت بنگاهى فروختيم ]
- اما مجاهده
- در منقبت اسد الله الغالب على ابن ابى طالب عليه السلام
- مصرع [ اهل معنى را اشارت بس بود ]
- شعر [ ما عدمهائيم هستىهانما ]
- اما بيان مراتب ذكر :
- شعر [ فضول نفس حكايت بسى كند ساقى ]
- اما فكر
- اما مراقبه
- شعر [ گر راهروى بدين نشان رو ]
- اما محاسبه
- فى الشكر
- شعر [ شاد جانى كه حقشناس بود ]
- اما صبر
- شعر [ صبر بر جور رقيبت چه كنم گر نكنم ]
- اما سير سلاك
- اما سير الى الله
- اما سير على الله
- [ بيان سير مع الله ]
- اما سير فى الله
- بعد از اين سير لله است
- اما سير بالله
- حسن خلق
- در بيان تصوف
- اما ادب
- مولوى
- اما ولى مرشد سلاك را بادب تواند راه برد
- اما شرائط پير مرشد
- اول صحت نسب
- دويم علم
- سيم عمل
- چهارم صحت
- پنجم تقوى
- ششم زهد
- هفتم صدق
- هشتم علو همت ،
- يازدهم قوى دل بود
- دوازدهم ستارى نسبت بعموم خلايق ،
- اما بيان خرقه
- اما حسن احكام قرآن
- مقدمه ديگر بقانون عقل
- شعر [ ذره ذره كاندرين ارض و سماست ]
- تحقيق - اسرار عالم و آدم در كتاب مندرج و منطوى است .
- توضيح - عالم عبارات از تجلى وجود مطلق است
- شعر [ نور سماوات و زمين خود عليست ]
- در بيان آنكه خلائق به تكليف الهى مكلفند و از قيد تكليف آزاد نيستند .
- [ تمهيد اول موجودات اظلال و اشعه وجودند ]
- [ تمهيد ثانى ما بين مجرد صرف و مقيد محض بههيچوجه رابطه و راهى نيست ]
- در بيان نبوت و ولايت و فرق ما بين نبى و ولى
- شعر [ پردهاى آن دم ز شرع كاملش . . . ]
- شعر [ پيش اصل خويش چون بىخويش شد ]
- شعر [ كيست آن شاهسوار خوش و خرم كه دو كون ]
- شعر [ طبيب عشق منم بادهخور كه اين معجون ]
- شعر [ دوست دارد دوست اين آشفتگى ]
- اما قناعت
- اما تسليم
- اما عبوديت صوفيان :
- اما مجاهدهء ايشان :
- اما زهد صوفى :
- اما ورع صوفى :
- اما تقواى صوفى :
- اما توكل صوفى :
- اما يقين صوفى :
- اما خوف صوفى :
- اما رجاء صوفى :
- اما صبر صوفى :
- اما شكر صوفى :
- اما رضاى صوفى :
- اما حياى صوفى :
- اما صدق صوفى :
- اما اخلاص صوفى :
- اما حلم صوفى :
- اما ادب صوفى :
- اما قناعت صوفى :
- اما فقر صوفى :
- اما عافيت صوفى :
- اما سخاى صوفى :
- اما صفاى صوفى :
- اما همت صوفى :
- اما بلاى صوفى
- اما سكينه صوفى :
- اما خرقهء صوفى :
- اما فتوت صوفى :
- اما استغناى صوفى :
- اما طمأنينه صوفى :
- اما اعتصام صوفى :
- اما استقامت صوفى :
- اما شوق صوفى :
- اما انس صوفى :
- اما معرفت صوفى :
- اما مشاهده صوفى :
- اما قرب صوفى :
- اما فكر صوفى :
- اما ذكر صوفى :
- اما سماع صوفى :
- اما وجد صوفى :
- اما ولايت صوفى :
- اما دل عارف :
- اما سكر صوفى :
- اما صحو صوفى :
- اما محو صوفى :
- اما جلسهء صوفى :
- اما جذبهء صوفى :
- اما وقت صوفى :
- اما سير صوفى :
- اما حال صوفى :
- اما جمعيت صوفى :
- اما روح صوفى :
- اما شراب صوفى :
- اما تفريد صوفى :
- اما توحيد صوفى :
- اما وحدت صوفى :
- اما حيرت صوفى :
- اما علم صوفى :
- اما تحقيق صوفى :
- اما فراست صوفى :
- اما تعظيم صوفى :
- اما نفس صوفى :
- اما حظ صوفى :
- اما مراقبه صوفى :
- اما فراغت صوفى :
- اما تجريد صوفى :
- اما هم صوفى :
- اما سر صوفى :
- اما كفر صوفى :
- اما ايمان صوفى :
- در بيان علت رد صوفيه از مصدر معصوم عليه السلام
- دقة
- مولوى [ خواب مرغ و ماهيان باشد همى . . . ]
- مولوى [ خربطى ناگاه از خرخانهاى . . . ]
- تعليم اول : بدانكه سه چيز در سه چيز مخفى است
- ارشاد :
- حكمة :
- تنبيه :
- نصيحة :
- معرفة :
- مثال :
- تحقيق :
- توحيد :
- لطيفه :
- در بيان وحدت وجود
- در بيان مراتب وجود و معرفت نفس
- لطيفه
- خاتمه
- توضيحات
- ترجمه آيات و احاديث و جملههاى عربى و بعضى توضيحات