عقل و عشق يا مناظرات خمس ( فارسى )
- المؤلف: صائن الدين على بن تركه
- الوفاة: 835
- القسم: الأخلاق والعرفان
- الناشر: ميراث مكتوب - تهران
فهرس الكتاب
- فهرست مطالب
- مقدمه [ محقق ]
- [ مقدمه مؤلف ]
- آغاز مناظرهء اصحاب شيخ عقل با اعوان سلطان عشق « 6 »
- بركشيدن « 9 » عشق ، نغمه را و فرستادن به رسالت سوى شهرستان عقل « 10 »
- رسيدن نغمه به سرحدّ صماخ و « 8 » پيغام رسانيدن او « 8 »
- جواب گفتن خيال ، نغمه را
- خواندن عشق رسول كلام را و فرستادن در ملابس كتابى به طرف عقل
- جواب گفتن وزير خيال ، رسول كلام را
- مراجعت نمودن رسول كلام و اداى پيغام كردن
- توجّه نمودن سلطان عشق و فرستادن بريد الهام
- مشورت كردن شيخ با اصحاب
- فرستادن عقل ، قوّت نظرى را به صوب سلطان عشق
- تفصيل نمودن قوّت نظرى ، اوضاع مملكت انسانى را به اشارت سلطان عشق
- تجهيز سلطان عشق لشكر معشوق را و فرستادن به استفتاح ديار عقل
- مشورت كردن عقل با اصحابش
- اسير شدن وهم و درآمدن وجد و درد در مملكت عقل
- رفتن عقل به استقبال سلطان عشق و جاه يافتن او بعد از عزل
- مقدّمهء مناظرات و مقابلات اهالى مملكت انسانى در ايّام دولت و جهانبانى حضرت سلطنت پناه عشق « 10 »
- آغاز مناظرهء وهم با عقل و اصحابش [ 469 ب ]
- مقدّمهء مناظرهء وهم و خيال
- آغاز مناظرهء سمع و بصر [ 476 الف ]
- جواب گفتن باصره ، سمع را
- حطّ كردن سامعه ، بصر را
- دليل گفتن باصره بر تعظيم شأن خويش و تحقير سمع
- جواب گفتن سامعه ، وى را
- اجوبهء نظر ، ادلّهء سمع را
- مناظره و مقابلهء عاشق و معشوق و مقالات ايشان
- كيفيت استيلاى جنود عزّت بر مملكت عاشق و خرابى ايشان
- سبب آن خرابى
- مبدأ ظهور معنى عشقى « 2 » از حقيقت عاشق
- كيفيّت انتشاى ملامت و غيرت بر احوال عاشق و مبدأ آن
- ترقّى كردن عاشق از دركات بعد و غيبت به درجات مقاربت و مخاطبت
- استيلاى نشوات سكر بر حقيقت عاشق و شطحيدن وى
- منجر شدن سلسلهء خطاب معشوق به عقدهء عتاب و رجعت نمودن كوكب سير عاشق از اوج عزت به حضيض مذلّت
- جواب گفتن عاشق ، عتاب معشوق را
- دور كردن حجاب عزّت معشوقى ، عاشق را به تيغ صدّ و اعراض
- بنياد سركشى كردن اعيان مملكت عاشق در غيبت حضرت سلطنت پناهى « 10 » معشوقى
- منقلع شدن مادّهء عناد و منقشع گشتن غيم فساد از مملكت حقيقت عاشق
- منطوى شدن احكام عاشقى و معشوقى و ظاهر شدن سلطان عشق بإطلاقه
- تعليقات و توضيحات
- ص 25 ، س 2 : الحمد لله الذى . . . :
- ص 25 ، س 4 : فالِقُ الْإِصْباحِ
- ص 25 ، س 4 : فَقُطِعَ دابِرُ
- ص 25 ، س 5 : ماهچه :
- ص 25 ، س 6 : درفش كاويانى :
- ص 25 ، س 6 : ضحاك :
- ص 25 ، س 7 : سياوش :
- ص 25 ، س 9 : چو شاهنشاه صبح . . . :
- ص 25 ، س 14 : وَ طَلْحٍ مَنْضُودٍ
- ص 25 ، س 14 : وَ نَمارِقُ مَصْفُوفَةٌ
- ص 26 ، س 2 :
- ص 26 ، س 7 : صبا جعد سمن را . . . :
- ص 26 ، س 8 : عروسان رياحين . . . :
- ص 26 ، س 10 : ميان اين دو عود قمارى جناس تام است و در عبارت ، لفّ و نشر مرتب به كار رفته :
- ص 26 ، س 13 : الدهر بين . . . :
- ص 26 ، س 16 - 17 : وَ حَدائِقَ غُلْباً
- ص 26 ، س 19 : چنين فصلى . . . :
- ص 27 ، س 2 : در ره عشقش . . . :
- ص 27 ، س 8 : و مسك حديثى . . . :
- ص 27 ، س 14 - 16 : عاريت كس . . . :
- ص 27 ، س 19 : وَ جَعَلْنَا اللَّيْلَ *
- ص 28 ، س 1 : هيولانى :
- ص 28 ، س 3 : پيش دران پرده . . . :
- ص 28 ، س 5 : يَكادُ زَيْتُها
- ص 28 ، س 10 : كالبدر حفّ . . . :
- ص 28 ، س 11 : وَ أَنْذِرْ *
- ص 28 ، س 14 : وَ جادِلْهُمْ
- ص 28 ، س 17 : انوار قاهره در حكمت اشراق جايگاه خاصى دارند . از ديدگاه سهروردى اولين نسبت در عالم وجود ، نسبت جوهر قائم با نور قيّوم است كه مادر همهء نسبتها و شريف‌ترين آنهاست . اين نسبت مشتمل است بر محبت و قهر ، و در تمام نسبتهاى عالم سرايت مىكند . جوهر ، خود به دو قسم شده :
- ص 28 ، س 21 : عشق چو اين . . . :
- ص 29 ، س 8 : در وسط معمورهء عالم . . . :
- ص 29 ، س 10 : شيخى از سرحدّ قدس :
- ص 29 ، س 15 : كه زاد راهروان . . . :
- ص 29 ، س 16 : غُدُوُّها شَهْرٌ
- ص 30 ، س 5 : چه مستى است . . . :
- ص 30 ، س 7 - 9 :
- ص 30 ، س 19 : حشم‌نشين رمز اعراض هستند در برابر ذات و جوهر ؛
- ص 31 ، س 1 : ما دوازده برادريم :
- ص 31 ، س 7 : بيست و هشت سر :
- ص 31 ، س 14 - 15 : گويد به هر زبان . . . :
- ص 31 ، س 16 - 17 : گاهى طيلسان الوان و اكوان بر سر كشند . . . :
- ص 31 ، س 20 : فروغ پرتو معنى . . . :
- ص 32 ، س 2 : هر كه قلّاش‌تر . . . :
- ص 32 ، س 3 : هشت قوشون :
- ص 32 ، س 4 :
- ص 32 ، س 12 - 15 : گهى چو گل شده . . . :
- ص 33 ، س 6 : إِنِّي جاعِلٌ
- ص 33 ، س 8 : إِنَّا مَكَّنَّا
- ص 33 ، س 12 : كآفرينش نثار . . . :
- ص 33 ، س 14 : و نفخت فيه . . . :
- ص 33 ، س 15 : فقعوا له . . . :
- ص 33 ، س 19 - 20 :
- ص 34 ، س 1 - 2 : إن حلّ . . . :
- ص 34 ، س 5 - 6 : اين‌ها ز تو آيد . . . :
- ص 34 ، س 20 : اقليم رابع :
- ص 35 ، س 11 : هر شكمى حاملهء راز . . . :
- ص 35 ، س 17 - 18 : ميدان سبع طباق فلك :
- ص 35 ، س 18 - 19 : هفت طبقهء دروازهء نظر :
- ص 35 ، س 19 : حاجب الحجّاب :
- ص 35 ، س 19 - 20 : دروازه‌هاى شهر :
- ص 36 ، س 4 : ما قومى عرب باشيم . . . :
- ص 36 ، س 4 : نجد شرقى . . . غور غرب :
- ص 36 ، س 5 : گاهى لواى اقامت بر حماى هواى فسيح و فضاى وسيع زنند :
- ص 36 ، س 5 - 6 : گاهى در مضيق عقيق كدورت و شبه ظلمت جا گيرند :
- ص 36 ، س 6 : بياض روز آيين :
- ص 36 ، س 11 : تا سخن آوازهء دل . . . :
- ص 36 ، س 12 : سياهى حواشى و توابع :
- ص 36 ، س 12 : بيست و هشت مير :
- ص 36 ، س 13 : شانزده پيرانند . . . :
- ص 36 ، س 13 : زمان ادريس و شيث و آدم . . . :
- ص 36 ، س 14 - 15 : در زمان ابراهيم و اسماعيل نقل فرموده‌اند به ديار عرب . . . :
- ص 36 ، س 15 - 16 : وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْراهِيمُ
- ص 36 ، س 17 : اين بيست و چهار مير . . . :
- ص 36 ، س 21 : اوتيت جوامع الكلم :
- ص 37 ، س 1 : چهارده خانه به مزاياى عاطفت مخصوص . . . :
- ص 37 ، س 9 - 10 : وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ
- ص 37 ، س 13 : مكن مكن كه پشيمان . . . :
- ص 37 ، س 13 : حفظت شيئا . . . :
- ص 37 ، س 16 - 17 : أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ
- ص 37 ، س 17 - 18 : أَجِيبُوا داعِيَ اللَّهِ
- ص 37 ، س 19 : السيف أصدق . . . :
- ص 37 ، س 21 و ص 38 ، س 1 : و جذّ بسيف . . . :
- ص 38 ، س 17 : تَبْتَغُونَ عَرَضَ
- ص 38 ، س 19 : و أكثر هالك . . . :
- ص 39 ، س 1 : اين عمر عزيز . . . :
- ص 39 ، س 2 : ما عَلَى الرَّسُولِ
- ص 39 ، س 4 : إِنِّي جاعِلٌ
- ص 39 ، س 5 : و إنّ عليك . . . :
- ص 39 ، س 8 : اغراانگيز :
- ص 39 ، س 10 : آن را كه بركشيد . . . :
- ص 39 ، س 13 : قُلْ هاتُوا
- ص 39 ، س 17 - 18 : إِنَّ عِبادِي
- ص 39 ، س 18 : نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ
- ص 39 ، س 18 - 19 : كَمْ مِنْ فِئَةٍ
- ص 39 ، س 20 : بسا ابرا كه . . . :
- ص 40 ، س 1 : و نحن سكوت . . . :
- ص 40 ، س 4 : به عجرها و بجرها . . . :
- ص 40 ، س 7 به بعد :
- ص 40 ، س 9 - 10 : مردم ما از مركز خاك تا . . . :
- ص 40 ، س 11 : بر در دروازه جمعى سياهان صف كشيده و تيغها آهخته :
- ص 40 ، س 13 : جَنَّاتٍ تَجْرِي
- ص 40 ، س 14 : صَرْحٌ مُمَرَّدٌ
- ص 40 ، س 14 : برجى سفيد از انواع جوهر ملتحم كرده‌اند :
- ص 40 ، س 15 : برجى ديگر از جوهرى شفاف :
- ص 40 ، س 16 : برجى ديگر از فيروزه :
- ص 41 ، س 2 : هر دروازه :
- ص 41 ، س 2 - 3 : حاجب الحجّاب :
- ص 41 ، س 5 - 7 :
- ص 41 ، س 11 - 12 : آب صدف . . . :
- ص 41 ، س 17 : وَ ما مِنَّا إِلَّا
- ص 41 ، س 18 : رحم اللّه امرأ عرف قدره . . . :
- ص 42 ، س 3 : و أين السّها . . . :
- ص 42 ، س 9 : أَ حَسِبَ النَّاسُ
- ص 42 ، س 14 : و أظنها نسيت . . . :
- ص 42 ، س 15 : طول العهد منسى :
- ص 42 ، س 19 : پى سپر جرعه . . . :
- ص 42 ، س 22 و ص 43 ، س 1 : هذِهِ بِضاعَتُنا
- ص 43 ، س 2 - 3 : و عقل كل به صدت . . . :
- ص 43 ، س 4 - 7 : أنسيت يا مسكين . . . :
- ص 43 ، س 8 : رَضُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا
- ص 43 ، س 8 - 9 : وَ اطْمَأَنُّوا بِها
- ص 43 ، س 11 - 12 : لا يُنَبِّئُكَ
- ص 43 ، س 13 - 14 : تو را از دو گيتى . . . :
- ص 43 ، س 19 : زور كمان بيش . . . :
- ص 43 ، س 21 : أتيت بيوتا لم تنل . . . :
- ص 44 ، س 2 : فَنَذَرُ الَّذِينَ
- ص 44 ، س 4 : إِذا جاءَ نَصْرُ
- ص 44 ، س 5 : وَ رَأَيْتَ النَّاسَ
- ص 44 ، س 12 : چو در سنبل چرد . . . :
- ص 44 ، س 14 : أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ
- ص 45 ، س 3 : پاى درين بحر . . . :
- ص 45 ، س 5 : هو الحبّ فاسلم . . . :
- ص 45 ، س 11 - 12 : أيّها المنكح الثريا . . . :
- ص 45 ، س 13 : إِنِّي أَعْلَمُ
- ص 45 ، س 14 : نَحْنُ نُسَبِّحُ
- ص 45 ، س 19 - 20 : به وقت صبح . . . :
- ص 46 ، س 1 : سوف ترى إذ . . . :
- ص 46 ، س 4 : بسا رخنه كه اصل . . . :
- ص 46 ، س 5 : بسا قفلا كه . . . :
- ص 46 ، س 13 : گوزن كوه اگر . . . :
- ص 47 ، س 1 : قوم إذا الشرّ . . . :
- ص 47 ، س 2 - 3 : وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ
- ص 47 ، س 8 - 9 : ما عَلَى الرَّسُولِ
- ص 48 ، س 4 : تا به يكى نم . . . :
- ص 48 ، س 7 به بعد :
- ص 48 ، س 8 : إِرَمَ ذاتِ الْعِمادِ الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُها فِي الْبِلادِ
- ص 48 ، س 9 : أَ وَ لَمْ يَرَوْا
- ص 48 ، س 9 - 10 : دويست و چهل و هشت جبل :
- ص 48 ، س 11 : انهار :
- ص 48 ، س 11 - 12 : فِيها أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ
- ص 48 ، س 12 - 13 : دو نهر كه به عذوبت مخصوصند در مزارع و آبشخور مستغرق گشته :
- ص 48 ، س 13 - 14 : دو ديگر به بحر منتهى مىشود :
- ص 48 ، س 14 : طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ
- ص 48 ، س 16 - 17 : خلال آن جبال را به زر سرخ و سيم سفيد مستحكم گردانيده :
- ص 48 ، س 17 - 18 : از بيرون و اندرون به نسيج حرير و پرده‌هاى گوناگون پوشانيده‌اند :
- ص 48 ، س 19 : دوازده كوه را در رشتهء انتظام كشيده‌اند :
- ص 48 ، س 19 - 20 : و آنجا در يمين و يسارش كوهستانهاست كه مستقر بهادران . . . :
- ص 48 ، س 21 : بر آنجا اساس شهرستانى ديگر . . . :
- ص 49 ، س 1 : سه طاق عظيم . . . :
- ص 49 ، س 6 : اجناد آن مملكت از سه جنس‌اند . . . :
- ص 49 ، س 11 : لا شَرْقِيَّةٍ
- ص 49 ، س 16 : شهرستان بزرگ كه به مثابهء ربع مسكون واقع شده :
- ص 49 ، س 18 : طايفهء روحانيات را شهرستان اعلى . . . :
- ص 49 ، س 19 : نوعى به ضبط وجوه ممالك شرق . . . :
- ص 50 ، س 14 : تطبيق بين العالمين :
- ص 50 ، س 14 : تمهيد :
- ص 51 ، س 7 - 8 : هر كو به صدق . . . — :
- ص 51 ، س 9 - 10 : طاق وسطانى :
- ص 51 ، س 18 : تنقّل فلذات الهوى . . . :
- ص 51 ، س 21 - 22 : رقّ الزّجاج . . . — :
- ص 52 ، س 2 : فيرقص قلبى . . . — :
- ص 52 ، س 9 : تاج تو افسوس . . . — :
- ص 52 ، س 10 - 11 : بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَ رَبٌّ غَفُورٌ
- ص 52 ، س 15 : طرف شرقى شمالى . . . :
- ص 52 ، س 17 : كز اعتدال هوا . . . — :
- ص 53 ، س 1 - 2 :
- ص 53 ، س 6 : عَيْناً فِيها
- ص 53 ، س 10 : ز تاريكى در آنجا . . . — :
- ص 53 ، س 11 : اصل هواى اين شهرستان به حرارت مايل است :
- ص 53 ، س 12 : قصبه‌اى در طرف شرق او :
- ص 53 ، س 13 : اشجار طيبه :
- ص 53 ، س 13 : ديوان بزرگ :
- ص 53 ، س 14 : آن قصبه منشأ فصحاى براعت شعار . . . :
- ص 53 ، س 16 : گنبد :
- ص 53 ، س 17 : تختى از زر سرخ . . . :
- ص 53 ، س 19 : دو خدمتكار چابك :
- ص 53 ، س 19 : به بعد :
- ص 54 ، س 2 - 7 : وشاقانى چو مرواريد . . . — :
- ص 54 ، س 9 : دار العيار :
- ص 54 ، س 14 - 15 : آنجا مستقر ايالت يكى از ملوك طبيعت است :
- ص 54 ، س 18 : هر چه از دار العيار به سكهء قبول رسيد بدينجا روانه كردند و باقى را به طرف ولايت زير و آن شش بلوك است :
- ص 55 ، س 2 : در صوب شهرستان بزرگ و حوالى دار العيار ، درياچه‌اى هست :
- ص 55 ، س 3 - 4 : در طرف شمالى شهرستان بزرگ جايى است معظم . . . :
- ص 55 ، س 6 - 10 : در طرف غربى مملكت دو قلعه در حوالى كوهستان . . . :
- ص 55 ، س 10 - 11 : شهرستان زير كه مستقر يكى از ملوك طبيعت است :
- ص 55 ، س 24 : استحصال مملكتى ديگر :
- ص 56 ، س 4 : و لا تك باللّاهى . . . — :
- ص 56 ، س 8 - 9 : هر لحظه به منزلى و هر دم جايى :
- ص 56 ، س 17 : و نحن أناس . . . — :
- ص 56 ، س 20 - 21 : وَ قاتِلُوهُمْ *
- ص 57 ، س 8 - 11 : ز حلقه‌هاى زره . . . — :
- ص 57 ، س 16 : شست كرشمه چو . . . — :
- ص 57 ، س 18 : ركب :
- ص 58 ، س 9 : از زهد بهترت سپرى . . . — :
- ص 58 ، س 10 : بَلِ الْإِنْسانُ
- ص 58 ، س 12 - 13 : عقل داند كه چون . . . — :
- ص 58 ، س 14 - 15 : إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ
- ص 58 ، س 15 - 16 : كَمْ مِنْ فِئَةٍ
- ص 58 ، س 21 : العجز عن درك . . . :
- ص 59 ، س 5 : و خلع عذارى . . . — :
- ص 59 ، س 8 - 13 : حجّى إليك و رسم دارك . . . :
- ص 59 ، س 17 : من لم يذق لم يعرف :
- ص 59 ، س 18 - 19 : لا تقوم الساعة الّا على شرار الناس :
- ص 59 ، س 20 : الفتنة من هاهنا :
- ص 59 ، س 22 : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
- ص 60 ، س 2 : دنيا زن پيرست . . . — :
- ص 60 ، س 7 : لقاء الأمانى . . . :
- ص 60 ، س 12 : حيف بردن ز كاردانى نيست — :
- ص 60 ، س 13 : عَسى أَنْ تَكْرَهُوا
- ص 60 ، س 14 : رابط الجأش فى مجرّ العوالى :
- ص 60 ، س 16 - 17 : تدبير چيست جز . . . — :
- ص 61 ، س 12 : إِذا زُلْزِلَتِ
- ص 61 ، س 13 : وَ تَرَى النَّاسَ
- ص 61 ، س 17 : إِذا دُكَّتِ الْأَرْضُ
- ص 62 ، س 4 : أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ
- ص 62 ، س 5 : فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ
- ص 62 ، س 5 - 6 : فَاصْفَحِ الصَّفْحَ
- ص 62 ، س 8 - 11 : أسأت و لم أحسن . . . :
- ص 62 ، س 13 - 14 : رحمت صفت خداى . . . — :
- ص 62 ، س 16 : وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ
- ص 62 ، س 17 - 20 : عشق آمد و شد . . . — :
- ص 63 ، س 3 : حديث عقل در . . . — :
- ص 63 ، س 10 - 11 : شده عصمت از . . . — :
- ص 63 ، س 16 - 17 : و ما لي لا أثنى . . . — :
- ص 64 ، س 5 : تا دو چشمم به دوست . . . :
- ص 64 ، س 7 - 10 : بلبل ز شاخ سرو . . . :
- ص 64 ، س 13 : ز نقشبند خيالم خوش . . . — :
- ص 64 ، س 16 : آخر بسان ناى . . . :
- ص 65 ، س 3 - 4 : توبه داد آن چشم شاهد باز . . . — :
- ص 65 ، س 6 : و اللّه أعلم أنّى . . . — :
- ص 65 ، س 10 - 13 : وقتى دل شيدايى . . . — :
- ص 65 ، س 16 : يشاهد منّى حسنها . . . — :
- ص 65 ، س 18 : به هر چه مىنگرم . . . — :
- ص 65 ، س 21 : اگر با من سخن . . . — :
- ص 66 ، س 1 : فكأنّ عذلك . . . — :
- ص 66 ، س 3 : و يسمع منّى لفظها . . . — :
- ص 66 ، س 6 : و يثني عليها فىّ كل . . . — :
- ص 66 ، س 8 - 9 : تو فرض كن كه . . . — :
- ص 66 ، س 12 : و أنشق ريّاها . . . — :
- ص 66 ، س 14 : سوداى مشك خالص . . . — :
- ص 66 ، س 16 : و يلثم منى كلّ . . . — :
- ص 66 ، س 18 : لعل لبش شبى . . . — :
- ص 67 ، س 4 - 6 : مگر باز سفيد . . . — :
- ص 67 ، س 8 - 9 : أبرق بدا . . . — :
- ص 68 ، س 9 : كاين گره از . . . — :
- ص 68 ، س 14 - 15 : مصلحت وقت در . . . — :
- ص 68 ، س 16 : حكايت نمك‌فروش و بارگاه محمود در سوانح غزالى چنين آمده است :
- ص 68 ، س 18 : بهانه كرده‌ام نان را . . . — :
- ص 68 ، س 21 : گرت خزانهء محمود . . . — :
- ص 69 ، س 6 : سالك ار خود . . . — :
- ص 69 ، س 7 : فأقبل إليها . . . — :
- ص 69 ، س 17 : أَ فَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ
- ص 69 ، س 20 : وَ الشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغاوُونَ
- ص 69 ، س 21 : هواجس جمع هاجس و آن « خاطر » است ؛ ابوالقاسم قشيرى در رساله گويد :
- ص 70 ، س 1 : و غرّك حتّى . . . — :
- ص 70 ، س 3 : مركب اين باديه . . . — :
- ص 70 ، س 4 : قدر دل و . . . — :
- ص 70 ، س 8 : لاابالى را سر و . . . — :
- ص 70 ، س 9 : اى دمت عيسى . . . — :
- ص 70 ، س 11 : تمسك بأذيال الهوى . . . — :
- ص 70 ، س 14 :
- ص 70 ، س 16 - 17 : ز سعى ما چه برآيد . . . — :
- ص 70 ، س 20 : الرجل من يأكل . . . — :
- ص 70 ، س 21 : گدايى در ميخانه . . . — :
- ص 71 ، س 11 : سيّما :
- ص 71 ، س 19 : أعلّمه الرماية . . . :
- ص 72 ، س 1 : علاج واقعه پيش از وقوع بايد كرد — :
- ص 72 ، س 7 : وَ أَشْرَقَتِ
- ص 72 ، س 10 - 11 : فى طلعة الشمس . . . — :
- ص 72 ، س 16 : قد أشرقت الأرض . . . — :
- ص 72 ، س 19 : كه سيه‌روى شود . . . :
- ص 72 ، س 23 و ص 73 ، س 1 : لَئِنْ شَكَرْتُمْ
- ص 73 ، س 7 : رحم الله امرأ . . . :
- ص 73 ، س 8 : وَ كَذلِكَ جَعَلْنا
- ص 73 ، س 10 : درين چمن گل بىخار . . . — :
- ص 73 ، س 12 : كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ
- ص 73 ، س 18 - 19 : الإناء يترشّح بما فيه :
- ص 73 ، س 20 - 21 : ما نظر بر روى . . . — :
- ص 74 ، س 6 - 7 : بغداد همان است كه . . . — :
- ص 74 ، س 9 : شرّ الناس من . . . :
- ص 74 ، س 12 - 13 : لاله ساغرگير و . . . — :
- ص 74 ، س 17 - 18 : به نيم‌جو نخرم . . . — :
- ص 74 ، س 20 : و لو عزّ فيها . . . — :
- ص 75 ، س 1 - 2 : جوروا و صدّوا . . . — :
- ص 75 ، س 4 : عاشق و سوز جگر . . . — :
- ص 75 ، س 8 : اى همنشين مجلس جم . . . — :
- ص 75 ، س 15 - 16 :
- ص 75 ، س 18 - 19 : دهقان سالخورده . . . — :
- ص 75 ، س 21 : الفاتحة امّ الكتاب :
- ص 76 ، س 3 - 4 : در غوره ببين مل را . . . — :
- ص 76 ، س 10 - 11 : پرى نهفته رخ و . . . — :
- ص 76 ، س 15 : ادب عشق جمله . . . — :
- ص 76 ، س 17 - 18 : ز من كه عاشق و رندم . . . — :
- ص 77 ، س 4 : كلّ من فى حماك . . . — :
- ص 77 ، س 5 : همه خوانند نه اين . . . — :
- ص 77 ، س 6 - 7 : ربّ أشعث أغبر :
- ص 77 ، س 11 : نى منگر كو . . . — :
- ص 77 ، س 13 - 14 : خذ من البحر . . . — :
- ص 77 ، س 18 : و الهوى يأتى . . . — :
- ص 78 ، س 5 - 6 : و حقّك أنّ الجزع . . . — :
- ص 78 ، س 10 : و إن ذبحوا فذلك . . . — :
- ص 78 ، س 14 - 15 : وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا
- ص 78 ، س 18 : بىرنگ :
- ص 78 ، س 22 : شربنا على ذكر . . . — :
- ص 79 ، س 9 - 11 : إذا ما اقتنى العلم . . . — :
- ص 79 ، س 18 : پير كز گردش . . . — :
- ص 80 ، س 4 : اهل يقين . . . — :
- ص 80 ، س 5 : أطرق كرا . . . :
- ص 80 ، س 11 : همه اندرز من به تو . . . — :
- ص 80 ، س 15 : أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ
- ص 80 ، س 18 - 19 : همه شب خدمت . . . — :
- ص 81 ، س 7 - 8 : إنّ العلى حدثتنى . . . — :
- ص 81 ، س 14 - 15 : به قمارخانه رفتم . . . — :
- ص 81 ، س 20 - 21 : اگر چه چون رگ . . . — :
- ص 82 ، س 4 - 5 : عاشق خويشى تو . . . — :
- ص 82 ، س 6 - 7 : الفقر فخرى :
- ص 82 ، س 7 : اللهم أحيني مسكينا . . . :
- ص 82 ، س 14 : و لم أر من عيوب . . . — :
- ص 82 ، س 19 : چه تاب مجلس . . . — :
- ص 83 ، س 4 - 5 : نيست جز صدق . . . — :
- ص 83 ، س 14 - 15 : از تو نيايد به تويى . . . — :
- ص 83 ، س 21 : مگس قند و پروانه . . . — :
- ص 84 ، س 4 : در خسرو و شيرين نظامى ، ص 8 چنين ضبط شده است :
- ص 84 ، س 7 : چو آمد يار مهرويم . . . — :
- ص 84 ، س 8 - 9 : روى صحرا چو همه . . . — :
- ص 84 ، س 11 : لا ترم فى شمسها ظلّ السّوى . . . — :
- ص 84 ، س 16 : ما فات مضى . . . — :
- ص 84 ، س 18 : اى پيشرو مردى . . . — :
- ص 85 ، س 2 : كعجلة الراكب و . . . — :
- ص 85 ، س 6 - 7 : كمند صيد بهرامى . . . — :
- ص 85 ، س 10 : المخلصون على خطر عظيم :
- ص 85 ، س 12 : خذ ما تراه . . . :
- ص 85 ، س 13 : العين صادقة . . . :
- ص 85 ، س 14 : الشيخ يحكى عن كيسه :
- ص 85 ، س 14 - 15 : المؤمن مرآة المؤمن :
- ص 85 ، س 17 - 18 : خوش نباشد جامه . . . :
- ص 85 ، س 19 : بر سر يك رشته . . . :
- ص 86 ، س 3 - 4 : أقول لجارتى . . . :
- ص 86 ، س 13 - 14 : مواطن أفراحى و . . . :
- ص 87 ، س 2 : باغ پر از گل . . . :
- ص 87 ، س 5 : باريد به باغ . . . :
- ص 87 ، س 7 - 8 : چو بر ولايت دل . . . :
- ص 87 ، س 10 : عوّدونى الوصال . . . :
- ص 87 ، س 13 : وَ ابْيَضَّتْ عَيْناهُ
- ص 87 ، س 14 : رهاوى :
- ص 87 ، س 15 : وَ الْتَفَّتِ السَّاقُ
- ص 87 ، س 17 - 18 : فطوفان نوح . . . :
- ص 88 ، س 5 - 6 : فَأَنْبَتْنا بِهِ حَدائِقَ
- ص 88 ، س 7 : فَأَصْبَحَ هَشِيماً
- ص 88 ، س 8 - 9 : شعر از خسرو و شيرين نظامى ، ص 424 است و مصراع اول چنين ضبط شده :