دوازده نكته در بررسى و ارزيابى ادله توسل ، شفاعت ، تبرك و زيارت ( فارسى )
- المؤلف: الدكتور فتح الله المحمدي ( نجارزادگان )
- الوفاة: معاصر
- القسم: مصادر العقائد عند الشيعة
- الناشر: مجمع جهانى اهل بيت ( عليهم السلام )
فهرس الكتاب
- مقدمه :
- نكتهء اول : ابتدا بايد موضع نزاع با وهابيان در مسأله توسل ، استغاثه و شفاعت دقيقاً روشن شود . موضع اين نزاع ، توسل ، شفاعت و . . . پس از وفات پيامبر خدا يا اولياست .
- نكته دوّم : وهابيان از سر نادانى يا عناد به آياتى كه مشركان را مورد خطاب قرار مىدهد و پندارهاى آنان را فرو مىريزد ، استناد جسته . براى اثبات شرك در مسأله توسل ، استغاثه و شفاعت پس از وفات اولياء ، به كار مىگيرند .
- نكته سوم : استناد به آيات درباره‌ى مشركان براى تطبيق بر مؤمنان ، از قرن هشتم توسط ابن تيميه پديد آمده است . وى اين سنت بى دليل را در اين امت پى نهاد .
- نكته چهارم : فرض كنيم مردگان پس از وفات ( آن گونه كه وهابيان مىپندارند ) همانند بت‌هاى جامدِ بى جان شوند اما تفاوت اساسى در ديدگاه‌هاى مؤمنان با مشركان ، هرگز به ما اجازه نخواهد داد آيات دربارهء مشركان را به مؤمنان سرايت دهيم .
- نكته پنجم : هر چند تا اين جا آشكار شد هيچ نقطه‌ى مشتركى بين توحيد و شرك وجود ندارد اما ( چون وهابيان اين امت را به شرك متهم مىكنند ) باز هم اگر در ماهيت رذيلت شرك و فضيلت توحيد بيش‌تر درنگ كنيم اتهام به شرك ورزىِ مؤمنان را در امر توسل و شفاعت به كلى بى اساس خواهيم ديد .
- نكته ششم : هرگز آياتى كه سخن از تأثير اسباب و مسببات در نظام آفرينش دارد و يا فعلى از بنده را كنار فعل خداوند مطرح مىكند ، به معناى استقلال اسباب يا استقلال فعل بندگان در نظام هستى نيست .
- نكته هفتم : اگر بخواهيم در يك كلام نگاه موحد را از مشرك نسبت به دخالت اسباب و وسايل در امور هستى نشان دهيم ، كلام حضرت ابراهيم كه پرچمدار توحيد و الگوى موحدان است ، هدايتگر ماست .
- نكته هشتم : ادله‌ى فراوانى در مصادر سنى ( فارغ از مصادر شيعى ) به چشم مىخورد كه از حيات انبيا و اوليا در عالم برزخ خبر مىدهد .
- نكته نهم : ادله‌ى جواز استغاثه ، توسل ، شفاعت ، تقبيل و تبرك به آثار پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله پس از وفات در مصادر اهل سنت فراوانند .
- نكته دهم : زيارت قبر انبيا و اوليا مشروع بلكه امرى مستحب‌مى باشد و با ادله‌ى گوناگون قابل اثبات است .
- نكته يازدهم : ساختن‌مسجد بر قبر صالحان‌يا كنار قبر و جواز نماز يا رجحان‌آن ، امرىمشروع‌است .
- نكته دوازدهم : بزرگداشت مواليد معصومان نيز ، امرى جايز و مشروع بلكه مستحب است و با ادله‌ى گوناگون قابل اثبات مىباشد .
- كتابنامه