خلاصهء عبقات الانوار (حديث منزلت) (فارسى)
- المؤلف: السيد حامد النقوي (مترجم: محبوب القلوب)
- الوفاة: 1306
- القسم: مصادر الحديث الشيعية - القسم العام
- الناشر: نبأ - تهران- ايران
فهرس الكتاب
- سخن مؤلّف
- سخن نويسنده‌ى عبقات الأنوار
- سخن دهلوى نويسنده‌ى « تحفه‌ى الأثنا عشريه » در ردّ استدلال به حديث منزلت
- سند حديث منزلت
- سند حديث منزلت
- مشهورترين راويان حديث منزلت
- 1 - روايت محمّدبن اسحاق
- 2 - روايت ابوداوود طيالسى
- 3 - روايت ابن‌سعد
- 4 - روايت ابن‌ابىشيبه
- 5 - روايت احمد حنبل
- 6 - روايت بخارى
- 7 - روايت ابن‌عرفه
- 8 - روايت مسلم‌بن حجّاج
- 9 - روايت ابن‌ماجه
- 10 - روايت ابوحاتم ابن‌حبّان
- 11 - روايت ترمذى
- 12 - روايت ابن‌ابىخيثمة
- 13 - روايت عبداللَّه‌بن‌احمد
- 14 - روايت ابوبكر بزّار
- 15 - روايت نسايى
- 16 - روايت ابويعلى
- 17 - روايت طبرى
- 18 - روايت ابوالشيخ
- 19 - روايت ابوعوانه
- 20 - روايت طبرانى
- 21 - روايت مخلّص ذهبى
- 22 - روايت مطيرى
- 23 - روايت ابوليث سمرقندى
- 24 - روايت حسن‌بن‌بدر
- 25 - روايت حاكم
- 26 - روايت خرگوشى
- 27 - روايت شيرازى
- 28 - روايت ابن‌مردويه
- 29 - روايت ابونعيم
- 30 - روايت ابن‌سمّان
- 31 - روايت تنوخى
- 32 - روايت خطيب بغدادى
- 33 - روايت ابن‌عبدالبر
- 34 - روايت ابن‌المغازلى
- 35 - روايت شيرويه ديلمى
- 36 - روايت بغوى
- 37 - روايت رزين‌عبدرى
- 38 - روايت عاصمى
- 39 - روايت عمر الملّا
- 40 - روايت ابن‌عساكر
- 41 - روايت ابوطاهربن سلفة
- 42 - روايت موفّق خوارزمى
- 43 - روايت صالحانى
- 44 - روايت فخر رازى
- 45 - روايت مبارك‌ابن‌اثير
- 46 - روايت ابوالحسن ابن‌اثير
- 47 - روايت ابوربيع بلنسى
- 48 - روايت ابن‌النجّار
- 49 - روايت ابن‌طلحه قرشى
- 50 - روايت سبطابن‌جوزى
- 51 - روايت گنجى
- 52 - روايت نووى
- 53 - روايت محبّ طبرى
- 54 - روايت وصّابى
- 55 - روايت حموينى
- 56 - روايت ابن‌سيد النّاس
- 57 - روايت ابن‌قيّم جوزيّه
- 58 - روايت يافعى
- 59 - روايت ابن‌كثير دمشقى
- 60 - روايت علاءالدوله سمنانى
- 61 - روايت خطيب تبريزى
- 62 - روايت جمال مزّى
- 63 - روايت زرندى
- 64 - روايت همدانى
- 65 - روايت ابن‌الشحنة
- 66 - روايت زين العراقى
- 67 - روايت ملك‌العلماء
- 68 - روايت ابن‌حجر عسقلانى
- 69 - روايت ابن‌صبّاغ
- 70 - روايت سيوطى
- 71 - روايت ديار بكرى
- 72 - روايت ابن‌حجر مكّى
- 73 - روايت متقى
- 74 - روايت شهاب احمد
- 75 - روايت جمال محدّث
- 76 - روايت منّاوى
- 77 - روايت عيدروس
- 78 - روايت ابن‌باكثير
- 79 - روايت محبوب عالم
- 80 - روايت بدخشانى
- 81 - روايت محمد صدر عالم
- 82 - روايت ولىاللَّه دهلوى
- 83 - روايت عجيلى
- 84 - روايت رشيد دهلوى
- 85 - روايت محمّدمبين لكهنوى
- 86 - روايت ولى الله
- 87 - روايت زينى دحلان
- 88 - روايت شبلنجى
- صحّت حديث منزلت ، فراوانىِ طرق‌و تواتر آن
- اعتراف ابن‌تيميه
- اعتراف عبدالحق به اتّفاق بر صحّت آن
- گفتار گنجى درباره صحّت آن
- كتاب تنوخى در نقل‌هاى حديث
- شرح حال تنوخى
- اعتراف ابن عبدالبر
- اعتراف مزّى
- گنجى تعدادى از صحابه راوى حديث را نام مىبرد
- ابن‌كثير و سخن ابن‌عساكر
- اعتراف عسقلانى
- سخن ابن‌حجر مكّى
- تواتر اين حديث
- حاكم نيشابورى
- سيوطى
- متّقى
- محمّد صدر عالم
- ولىاللَّه دهلوى
- مولوى مبين
- مجادله در مورد صحت يا تواترحديث باطل است
- بخش اوّل سخنان آنان
- ابوالحسن آمدى
- شرح حال آمدى
- عضدالدّين إيجى
- شمس‌الدّين اصفهانى
- تفتازانى
- قوشچى
- شريف جرجانى
- اسحاق هروى
- عبدالكريم صدّيقى
- حسام‌الدّين سهارنپورى
- بخش دوم : پاسخ به آن سخنان
- نتيجه‌ى سخنانشان دو مطلب است
- 1 - انكار صحّت حديث
- پاسخ
- 2 - نفى تواتر ، به اين كه خبر واحد است
- پاسخ
- نكته‌ى سوم ] احتجاج به حديث منزلت صحيح است ، گرچه حديث واحد باشد
- نكته پنجم : قطعىبودن حديث‌هاى دو صحيح
- جعل مضمون حديث منزلت براى خليفه‌ى اوّل و دوم
- ابن‌جوزى آن را در شمار « كلمات بىپايه » آورده است
- ذهبى گويد : دروغ و زشت و ناپسند است .
- ابن‌حجر : دروغ و افترا است .
- نقض سخنان دهلوى پيرامون حديث منزلت
- 1 بخارى و مسلم آن را
- تحريف عبارت اصلى حديث توسط دهلوى
- جمله « آيا مرا جانشين خود مىكنى » ، در تمامى روايت‌هاى دو صحيح نيست
- 2 - دهلوى خود را تكذيب مىكند
- 3 - اعتراف دهلوى به دلالت حديث بر امامت
- 4 - دهلوى گويد :
- اعتراف رشيد دهلوى
- 5 - دهلوى گويد :
- 6 - دهلوى گويد : كسى كه دلالت حديث منزلت بر امامت حضرت على عليه السلام را انكار كند ، ناصبى است
- يك ناصبى « هارون » را به « قارون » تحريف كرده است
- 7 - بعضى از كسانى كه دلالت حديث به امامت را انكار كرده‌اند
- سخن فضل‌اللَّه توربشتى
- سخن عياض ، طيّبى ، قارى
- ابوشكور سالمى
- شمس‌الدّين خلخالى
- زيدانى
- خطّابى
- ابوزكريا نووى
- شمس‌الدّين كرمانى
- ابن‌حجر عسقلانى
- شهاب‌الدّين قسطلانى
- محب‌الدّين طبرى
- نورالدّين حلبى
- ولىاللَّه دهلوى
- عبدالعزيز دهلوى
- گفته‌ى سهارنپورى
- پاسخ اعور واسطى به اين حديث
- نگاهى به گفته‌هايش و پاسخ آن‌ها
- بدگويىهاى او نسبت به حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام
- تناقض گويىهاى اعور
- افترا زدن او بر حضرت هارون عليه السلام
- سخن ابن‌تيميه در پاسخ به اين حديث
- بررسى گفته‌هاى ابن‌تيميه و پاسخ به آن‌ها
- علّت گريه حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام
- چرا گفت : « آيا مرا بجا مىگذارى . . . ؟ »
- فتنه‌انگيزى وطعنه‌زدن منافقان
- نسبت دروغ دادن به دو صحيح
- 8 - اين خلافت ، آن خلافت مورد بحث نيست ، تا استحقاق آن خلافت با اين جانشينى ثابت شود .
- 9 - محمّدبن‌مسلمه كارگزار در مدينه باشد ، و
- 10 - دهلوى گويد : پس اگر جانشينى مرتضى مطلق بود ، اين امور معنى نداشت .
- 11 - دهلوى گويد : پس روشن شد كه اين خلافت ، تنها در كارهاى خانه و زير نظر داشتن اهل وخاندان است .
- 12 - دهلوى گويد : اين امور بر پايه‌ى مَحرم بودن و آگاهى از نهانىهاى زندگى سامان مىيابد ،
- 13 - دهلوى گويد : پس اين‌ها دليلى بر خلافت كبرى نمىباشد .
- 14 - دهلوى گويد : و اهل سنّت به فضل خداوند متعال با پاسخ‌هاى قاطعى كه در جاى خود آمده
- 15 - دهلوى گويد : بيانى كه آورديم ، كمال تهذيب و پيرايش سخن شيعه در پى تمسّك به اين
- 16 - دهلوى دومين وجه استدلال را در حاشيه آورده و از پاسخ درمانده است
- 17 - دهلوى گويد : با اين‌همه ، اين تمسّك ، نابسامانىهاى بسيار دارد .
- دلالت حديث بر تعميم منزلت‌ها
- 1 - دهلوى گويد : اسم جنس مضاف به عَلَم ، در نظر تمامى دانشمندان علم اصول ، از لفظهاى عموم‌نيست .
- اسم جنس مضاف ، از صيغه‌هاى عموم است
- 2 - دهلوى گويد : بلكه تصريح كرده‌اند كه آن ( اسم جنس مضاف به عَلَم ) براى عهد است ،
- 3 - دهلوى گويد : و اگر قرينه‌اى نبود ، نهايت امر ثابت شدن اطلاق است .
- 4 - دهلوى گويد : و اين‌جا قرينه‌اى بر عهد وجود دارد ، و آن كلام على است كه : آيا مرا در ميان‌زنان و كودكان به جا مىگذارى ؟
- حديث منزلت در روز مؤاخاة ( پيمان برادرى )
- حديث منزلت هنگام ولادت حسنين عليهما السلام
- حديث منزلت در موضع ديگر
- 5 اعتراف دهلوى به همانندىِ خلافت اميرالمؤمنين و هارون عليهما السلام
- 6 دهلوى ادّعاى تقييد خلافت اميرالمؤمنين عليه السلام به زمان غيبت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم را نمىپذيرد
- 7 - دهلوى گويد : « كار برد بركنارى ، به علّت پايان يافتن اين جانشينى جايز نيست ، چون موجب‌اهانت مىگردد » .
- رد كردن اباطيل و دروغ‌هاى ابن‌تيميه
- 8 - دهلوى گويد : « صحّت استثنا اگر متّصل باشد ، فقط دلالت بر عموم دارد » .
- سخن شارحان اين حديث در اتّصال استثنا
- گونه‌ها و صورت‌هاى ديگراز دلالت اين حديث بر عموميت منزلت
- 1 - تشبيه در جايى كه احتمالش را مىدهد ، عموميت را ايجاب مىكند :
- 2 - لازمه‌ى قرار گرفتن شيىء به منزله‌ى شيىء ديگر آن است كه احكام آن بر اين مترتب شود
- 3 - دلالت حديث بر عموميّت به اعتراف عبدالحق دهلوى
- 4 - دلالت اين حديث بر عموم به اعتراف فخر رازى
- 5 - دلالت بر عموميت در گفته‌ى دهلوى
- 6 - دلالت بر عموميّت در سخن ابن‌روزبهان
- 7 - دلالت‌هايى بر عموميّت ، از سخنان مولوى محمّد اسماعيل
- 8 - دلالت بر عموميّت بر اساس سخن خجندى در پرتو اين حديث
- 9 - حديث نبوى صلى الله عليه و آله و سلم : چيزى از خداوند نخواستم جز اين كه مانندش را براى تو درخواست كردم . . .
- 10 - حديث نبوى صلى الله عليه و آله : على نفس من است
- 11 - حديث نبوى صلى الله عليه و آله و سلم : تو مىشنوى آن‌چه من مىشنوم
- 12 - حديث نبوى صلى الله عليه و آله و سلم : پروردگارا ! من همان‌گونه مىگويم كه برادرم موسى گفت
- آيا خلافت از منزلت‌هاى حضرت هارون عليه السلام بود ؟ دهلوى گويد : نمىپذيريم !
- 1 رد كردن ادّعاى منافات بين خلافت و نبوّت
- 2 - دهلوى گويد : كاستى و توهين به پيامبر و پيامبران باشد ! !
- آيا بركنارى ، كاستىِ نفرت‌انگيز است ؟
- 1 - دهلوى گويد : انقطاع خلافت را نمىتوان جايز دانست ، چون كاستىِ نفرت برانگيز است .
- 2 - دهلوى مىگويد : چون وقتى پادشاهان از كاخ سلطنتى خارج شوند ، جانشينان
- 3 - دهلوى مىگويد : نبّوت استقلالى پس از مرگ موسى به هارون رسيد ، كه هزار درجه بالاتر از
- 4 خلاصه‌ى سخن در اين مقام
- آيا نفرت‌انگيزى بر پيامبران روا است ؟
- سخنى بسيار زشت از فخر رازى
- 1 - گفته‌هايى در وجوب تنزيه پيامبران از نفرت‌انگيزها
- 2 - پاسخ ادّعاى رازى اين است كه مسأله بر حسن و قبح استوار است
- آيا رحلت حضرت هارون پيش از حضرت‌موسى عليهما السلام بر نفى خلافت اميرالمؤمنين عليه السلام پس ازپيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم دلالت دارد ؟
- 1 - اعتراف پيشين او به دلالت اين حديث بر امامت
- 2 - اعتراف بعدى او به دلالت اين حديث بر امامت
- 3 - اعتراف‌هاى رشيد شاگردش به دلالت حديث
- 4 - اعتراف‌هاى پدرش به دلالت حديث بر امامت
- 5 - اعتراف كابلى به دلالت اين حديث بر امامت
- 6 - سخنان شارحان و دانشمندان كلام پيرامون اين حديث « 2 » سخنان شارحان پژوهشگر حديث ، گواهان ديگرى است بر آن كه ادّعاى دلالت
- 7 - اگر استدلال تماميّت يابد ، مطلقاً ، دلالت بر نفى خلافت ايشان مىكند
- 8 - اين نظر ، با مراد شيعه و اهل سنّت هر دو ، منافات دارد
- 9 - سخن بعضى ناصبىها بنابر نقل راغب
- 10 - چنگ‌زدن رازى به خرافه‌هاى جاحظ
- 11 - به عقيدهء عبدالجبار ، اين حديث فقط يك منزلت ثابت را در بر مىگيرد .
- 12 - ادّعاى دلالت بر نفى خلافت ، فقط يك فرض و تقدير است
- 13 - استحقاق خلافت منزلتى ثابت شده براى حضرت هارون عليه السلام است
- 14 - اگر بگويند : فلانى در جايگاه فلانى است در اين مورد كه چنان نباشد ، صحيح‌نيست .
- 15 - منزلت همان مرتبه است كه امرى ثابت است
- 16 - حديث منزلت درباره‌ى شيخين
- 17 - تشبيه عثمان به حضرت هارون عليه السلام
- 18 - حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام از وقتى كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم قبض روح شدند ، خلافت را
- 19 - سخن عبّاس به اميرالمؤمنين عليه السلام پيرامون خلافت
- 20 - گفته‌ى عبّاس به على عليه السلام : دستت را دراز كن تا با تو بيعت كنم
- 21 - نصّ عمر بر شش نفر و سفارش او به هر يك از آنان
- 22 - عمر گفت : چرا از ابوالحسن روى مىگردانند ؟ به خداوند سوگند ، كه او
- 23 - عملكرد عبدالرّحمان در شورا
- 24 - اميرالمؤمنين عليه السلام در شورا فرمود : اين نخستين روزى نيست كه . . .
- دلالت حديث منزلت
- مقدمه : پاره‌اى از وجوه دلالت اين حديث بر نفى خلافت آن سه تن
- دلالت حديث بر خلافت عامه
- ( 1 ) واجب بودن اطاعت حضرت هارون عليه السلام
- ( 2 ) امامت و جانشينى حضرت هارون عليه السلام
- ( 3 ) حديث منزلت ، از حديث‌هاى قدسى است كه هنگام ولادت حسنين عليهما السلام بر پيامبرنازل شد
- ( 4 ) دلالت حديث بر عصمت حضرت امام على به سبب عصمت حضرت هارون عليهما السلام
- ( 5 ) حديث شباهت على و هارون عليهم السلام در سكونت مسجد
- ( 6 ) حديث : اى على ! در مسجد براى تو حلال است ، آن‌چه براى من حلال است . آيا
- ( 7 ) حديث « خداوند به موسى وحى فرستاد كه مسجدى پاك
- ( 8 ) حديث « موسى از پروردگارش درخواست كرد كه مسجدش را به هارون پاكيزه
- ( 9 ) حديث « خداوند به موسى وحى فرستاد . . . و خداوند به من وحى فرستاد ، كه
- ( 10 ) حديث « خداوند به موسى و هارون فرمان داد كه در مسجدشان جُنبى نخوابد و
- ( 11 ) حديث‌فرياد درخت خرما هنگامى كه حضرات مصطفى و مرتضى عليهما السلام از
- ( 12 ) جمله‌ى « جز اين كه پس از من پيامبرى نيست . »
- ( 13 ) كلام پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم : « اگر بود ، تو آن بودى . »
- ( 14 ) پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم درباره‌ى على عليه السلام فرمود : « بازويم به او محكم شد ، همان‌گونه كه بازوى
- ( 15 ) گفته‌ى عمّار درباره‌ى حضرت امير عليه السلام و استدلالش به حديث منزلت
- ( 16 ) اعلم بودن ، از منزلت‌هاى حضرت هارون عليه السلام است
- ( 17 ) دلالت اين حديث بر اعلميّت از زبان معاويه
- ( 18 ) معاويه پس از شنيدن اين حديث گفت :
- ( 19 ) سخن اروى دختر حارث با معاويه
- ( 20 ) افضليّت ، از جمله منزلت‌هاى حضرت هارون عليه السلام است
- ( 21 ) ورود حديث در جنگ تبوك به عنوان دل‌جويى
- ( 22 ) كلام پيامبر صلى الله عليه و آله : « مدينه جز با من يا تو اصلاح نمىشود . »
- ( 23 ) پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : « چاره‌اى نيست جز اين كه من بمانم ياتو بمانى . »
- ( 24 ) پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم درباره‌ى اين جانشينى فرمود : « همان اجرى كه من دارم براى تو است .
- ( 25 ) رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « سزاوار نيست كه من بروم جز اين كه
- ( 26 ) پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « تو پس از من جانشين من هستى بر هر مؤمن . »
- ( 27 ) پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « تو خليفه‌ى من هستى . »
- ( 28 ) پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « تو را به جاى گذاردم تا خليفه‌ام باشى . »
- ( 29 ) دلالت حديث بر اين كه اميرالمؤمنين عليه السلام پس از آدم و داوود و هارون عليهم السلام چهارمين‌خليفه است
- ( 30 ) حديث منزلت در سياق توصيف حضرتش عليه السلام به « سيد المسلمين و اميرالمؤمنين و خير الوصيين و أولى النّاس بالنبيّين »
- ( 31 ) پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « گوشت علىبن‌ابىطالب از گوشت من و خونش از خون من و او
- ( 32 ) حديث منزلت هنگام برادرگزينى
- ( 33 ) حديث منزلت در روز جنگ خيبر
- ( 34 ) حديث منزلت در احتجاج مأمون با فقها
- ( 35 ) دعاى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم :
- ( 36 ) دلالت حديث بر نيابت حضرت علىبن‌ابىطالب از سوى رسول خدا عليهما السلام
- ( 37 ) جلال محلّى به دلالت اين حديث بر خلافت حضرت على عليه السلام تصريح مىكند
- ( 38 ) دلالت اين حديث بر خلافت نزد بزرگان اين قوم
- ( 39 ) عمر آرزو كرد كاش اين حديث در باره‌اش وارد مىشد .
- ( 40 ) استدلال امام عليه السلام در شورا به اين حديث
- ضميمه‌ى حديثِ منزلت رساله‌اى درباره‌ى حديث‌منزلت در غير از جنگ تبوك
- مقدمه
- مورد ( 1 - 2 ) روز برادرى
- مورد ( 3 ) هنگام ميلاد امام حسن و امام حسين عليهما السلام
- مورد ( 4 ) روز جنگ خيبر
- مورد ( 5 ) هنگام نهى از خوابيدن در مسجد
- مورد ( 6 ) هنگام بستن دَرهاى مسجد نبوى
- مورد ( 7 ) روزى كه تكيه بر على عليه السلام داده و نزد يارانش آمد
- مورد ( 8 ) در خانه‌ى ام‌ّسلمة
- مورد ( 9 ) جريان ديگرى كه انس روايت مىكند
- مورد ( 10 ) جريان دختر حمزه رضىاللَّه‌عنه
- مورد ( 11 ) روز غديرخم
- مورد ( 12 ) در سخن پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم با عقيل